Giuseppe Quintarelli Rosso del Bepi 2016

Winnica Giuseppe Quintarelli, położona wśród wzgórz Valpolicella Classica, na północ od Werony, uprawia winorośl na dobrze wyeksponowanych zboczach o glebach głównie wapiennych i bazaltowych. Działki, z których pochodzi Rosso del Bepi, leżą wokół osady Negrar, na tradycyjnych tarasach podtrzymywanych murkami z kamienia układanego na sucho. Ten krajobraz winiarski o umiarkowanym klimacie z wpływami śródziemnomorskimi sprzyja powolnemu i pełnemu dojrzewaniu winogron, dając wina o dużej głębi aromatycznej i wyjątkowej finezji.

To czerwone wino, powstające ze starannego ręcznego zbioru, wytwarzane jest zgodnie z tradycją domu: długa fermentacja na drożdżach dzikich (autochtonicznych), z częściowo podsuszanych winogron, w dużych zbiornikach. Maceracja przebiega powoli, aby łagodnie wydobyć barwę i taniny. Dojrzewanie trwa następnie długo w dużych beczkach (foudre) ze slawońskiego dębu, gdzie wino dojrzewa kilka lat przed butelkowaniem, zyskując złożoność aromatyczną i teksturę, a zarazem zachowując równowagę i świeżość charakterystyczne dla winnicy.

Wino odsłania nuty czarnej wiśni, dojrzałej śliwki i kandyzowanych czerwonych owoców, podkreślone akcentami fiołków i suszonej róży, a także korzennymi niuansami łagodnego pieprzu, lukrecji i goździków. Akcenty dębowe i waniliowe, z lekkim balsamicznym charakterem, dopełniają bukiet. W ustach wino jest pełne i aksamitne, niesione delikatnymi taninami, świeżą kwasowością i długim, wyrazistym, harmonijnym finiszem.

Ach, Włochy, piękny kraj hedonistów, ojczyzna dolce vita, ale jakże trudno zrozumieć tamtejszą organizację winiarstwa! Kluczem do zrozumienia systemu apelacji we Włoszech jest traktowanie ich jak kilku małych krajów, a nie jednego jednolitego państwa, ponieważ każdy region ma własny system apelacji. Włochy mogą jednak zaoferować miłośnikom wina mnóstwo win o zróżnicowanych i niepowtarzalnych smakach i stylach, a także butelki pełne niespodzianek i kreatywności. Niestety produkują też duże ilości win bez duszy i charakteru, sprzedawanych pod najbardziej użytecznymi i najbardziej rozpoznawalnymi handlowo nazwami: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco i wiele innych... Ale porozmawiajmy trochę o historii: uprawa winorośli we Włoszech sięga zamierzchłej starożytności i wywodzi się z Grecji. Etruskowie mieli zasadzić winorośl, a greccy osadnicy ulepszyć i zmienić skład odmian; to oni nazwali później ten kraj „Oenotria”, czyli kraina wina. W okresie rozkwitu Cesarstwa Rzymskiego wino zajmowało ważne miejsce w codziennym życiu, a niektóre regiony już wtedy wyróżniały się doskonałością swoich wyrobów. Rzymianie założyli też liczne winnice w Europie, pozostawiając trwały ślad swoich podbojów. Dziś Włochy są największym producentem wina na świecie, przed Francją. Włochy dzielą się na trzy strefy klimatyczne. W górach na północy panuje dość surowy klimat górski. Nizina „środkowej części buta” to obszar klimatu kontynentalnego z mroźnymi zimami oraz gorącymi i burzowymi latami. W „południowej części buta” panuje klimat śródziemnomorski z bardzo gorącymi i bardzo suchymi latami; dotyczy to również wysp Sycylii i Sardynii. Podsumowując, Włochy produkują wina o ogromnej różnorodności dzięki 200 różnym szczepom, z których wiele pochodzi z tych ziem. To kraj równie złożony jak jego wina, które warto poznać!