Descendientes de J. Palacios Al Chelo 2023

Al Chelo pochodzi z maleńkiej działki o powierzchni 0,39 hektara, z lieu-dit Valdafoz, w gminie Corullón w Bierzo. Stare krzewy w wieku od 50 do 90 lat porastają zawrotnie stromy stok, miejscami o nachyleniu do 70%, o ekspozycji północnej i północno-wschodniej, na wysokości od 612 do 675 metrów. Gleba z warstwowanego łupku na cienkim i ubogim podłożu ogranicza plony i nadaje winu napięcie oraz mineralny charakter.

Winobranie odbywa się ręcznie, z selekcją w winnicy. Winogrona są częściowo odszypułkowywane, a następnie fermentują w drewnianych naczyniach, a kapelusz z wytłoczyn jest delikatnie zanurzany, co pozwala na kontrolowaną ekstrakcję. Dojrzewanie trwa około ośmiu i pół miesiąca w beczkach barrique i bocoy, krócej niż w przypadku innych cuvée winnicy, aby zaokrąglić mocne taniny. Wyprodukowano zaledwie 1 244 butelki, rozlane w maju 2025 roku.

W winie wyczuwalne są nuty granatu, wiśni, skórki cytrusów, kwiatów, mięty, nut balsamicznych, dymu i łupku. Czerwony owoc, zarazem soczysty i kwaskowy, opiera się na mentolowej świeżości i dymnej mineralności. W ustach średnio pełne i intensywne, z delikatnymi, energicznymi taninami, żywą kwasowością i długim, precyzyjnym, mineralnym finiszem.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.