Cuentaviñas Tinto Fino 2019

To cuvée powstaje z 11 małych działek starych krzewów położonych w burgoskiej części Ribera del Duero, w ramach D.O. Ribera del Duero, w Kastylii i León. Krzewy, często stuletnie, rozmieszczone są m.in. w Pedrosa de Duero, Roa, Anguix i Quintanamanvirgo, na dużej wysokości. Zapuszczają korzenie w głębokie gleby aluwialne o piaszczysto-pylastej strukturze, bogate w otoczaki i spoczywające na gliniastym podłożu.

Winogrona zbiera się do skrzynek po 15 kg, a następnie poddaje podwójnej selekcji: gron i jagód. Odszypułkowane jagody fermentują spontanicznie w małych kadziach z dębu francuskiego o pojemności 3 000 litrów, z łagodną ekstrakcją przez pigeage i maceracją trwającą około 19 dni. Po delikatnym tłoczeniu w prasie pionowej późna fermentacja malolaktyczna przebiega w neutralnych beczkach (foudre) z dębu francuskiego o pojemności 500 litrów. Dojrzewanie trwa 12 miesięcy w beczkach foudre, a następnie 8 miesięcy w zbiornikach betonowych.

Wino odsłania nuty jeżyny, czarnej porzeczki, czarnej wiśni, borówki, fiołka, czarnego pieprzu, ziół aromatycznych, grafitu, lukrecji, orzecha włoskiego i gorzkiej czekolady. W ustach łączy pełną i soczystą materię z dobrze zachowaną świeżością; taniny, zwarte, ale wygładzone, budują strukturę i przedłużają finisz nutami mineralnymi, korzennymi i owocowymi.

Historia wina w Hiszpanii jest tak dawna, że nikt właściwie nie wie, kto przywiózł do tego regionu pierwsze winorośle. Gdy około 3000 lat temu przybyli Fenicjanie i założyli dzisiejsze miasta Kadyks i Jerez, uprawa winorośli była już dobrze rozwinięta, a hiszpańskie wina sprzedawano szeroko w całym basenie Morza Śródziemnego i w Afryce Północnej. Można powiedzieć, że Hiszpania to winiarski fenomen. Po latach na uboczu świata wielkich win jest dziś jednym z jego głównych graczy. Inwestycje i ambicje w winnicach i piwnicach przekładają się na coraz bogatsze, bardziej złożone (często o wysokiej zawartości alkoholu) i korzenne wina czerwone, coraz bardziej cenione przez międzynarodowych konsumentów. Hiszpania, dumna z tego, że ma więcej ziemi obsadzonej winoroślą niż jakikolwiek inny kraj, dopiero zaczyna w spójny sposób wykorzystywać ten zasób. Hiszpania to chaotyczna mozaika regionów i podregionów, podobnie jak jej krajobraz jest chaotyczną mozaiką niezwykle surowych pejzaży. Wystarczy spojrzeć na mapę, by dostrzec różnorodność klimatyczną licznych hiszpańskich regionów winiarskich: od zielonych, przesiąkniętych wilgocią winnic Galicji na północnym wybrzeżu Atlantyku po spalone słońcem winnice śródziemnomorskiego południowego wschodu. Z punktu widzenia uprawy winorośli atutem Hiszpanii jest średnia wysokość jej winnic, przekraczająca 600 metrów. Dzięki temu w dużej części hiszpańskich winnic udaje się uzyskać winogrona o dobrej barwie i kwasowości, po prostu dlatego, że nocne temperatury są stosunkowo niskie, a winogrona dojrzewają dopiero pod koniec wystarczająco długiego okresu wegetacji. Ci, którzy są gotowi poszukać, znajdą tu jednak prawdziwe skarby, a odkąd w Hiszpanii ukształtowała się grupa znawców, wielu ambitnych inwestorów przyczyniło się do zmiany wizerunku hiszpańskiego wina. Dziś nowe pokolenie winiarzy spokojnie zaczęło tworzyć wyjątkowe wina i eksperymentować ze szczepami, które jeszcze niedawno byłyby nie do pomyślenia. Wino pozostaje ważnym produktem i stanowi integralną część hiszpańskiej kultury.