Vermouth Torino Blanc Bio

Deze vermout wordt gemaakt in Bubbio, in de Langa Astigiana, in het zuiden van Piëmont, de streek waar de vermout in de 18e eeuw rond Turijn ontstond. De familie Torelli, die haar wijngaarden sinds 1987 biologisch bewerkt en de eerste gecertificeerde biowijn van Italië maakte, zet hier een familietraditie voort: een verre neef, Adolphe Torelli, die in 1917 emigreerde, stond als barman achter de bar van het Palais d'Hiver in Nice. De basiswijn komt van deze hellingen, die deel uitmaken van de wijnlandschappen van de Langhe, de Roero en de Monferrato.

Deze vermout valt onder de geografische aanduiding Vermouth di Torino, die een basis van overwegend wijn voorschrijft, op smaak gebracht met een aftreksel van kruiden waaronder alsem, de beroemde absint, geteeld in Piëmont, en daarna licht gezoet en versterkt met alcohol. De ingrediënten zijn, net als de wijn van het domein, biologisch. Als witte versie van het gamma onderscheidt hij zich door zijn lichte kleur en een florater en zachter profiel dan de dry, terwijl hij de plantaardige bitterheid behoudt die zo kenmerkend is voor alsem. Het domein geeft zijn recept niet prijs.

Deze vermout onthult tonen van alsem, vlierbloesem, citroenschil, bittere sinaasappel, vanille, kamille, acaciahoning en koriander. De neus combineert een mooie citrusfrisheid met kruidige en florale tonen. In de mond is hij rond en zacht, in evenwicht gehouden door een subtiele bitterheid die geleidelijk opkomt. De lange, aromatische afdronk laat een tegelijk zachte en verkwikkende indruk na, ideaal op ijs met een zestje of aangelengd met bruisend water.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!