Laurier Noir nature 2023

De Mavrodaphne is een autochtoon druivenras met kleine bessen, waarvan de naam letterlijk “zwarte laurier” betekent. De wijnstokken groeien op het uitzonderlijke terroir van Vrosthena Diakoptou, in het noorden van de Peloponnesos, op rode kleibodems en kalksteen, op een hoogte van ongeveer 900 meter. De wijngaard wordt biologisch bewerkt en er wordt uitsluitend met de hand geoogst. De afwezigheid van sulfieten en andere chemische toevoegingen en het gebruik van wilde gisten tijdens de vinificatie tonen de filosofie van het wijndomein. Daarna rijpt de wijn 1 jaar in grote foeders. Het resultaat is een perfect evenwichtige rode wijn, in een zuivere en lichtverteerbare versie, gericht op de expressie van het terroir. Hij onthult aroma's van morellen, viooltjes, pruim, blauwe bosbessen, aromatische kruiden en van specerijen en van cacao. In de mond is hij aangenaam, met een diepe, sappige textuur, delicate zuren en goed uitgebalanceerde tannines.

Lange tijd stonden ze bekend als eenvoudige tafelwijnen, met name de Retsina, een witte wijn op smaak gebracht met dennenhars, maar de afgelopen twintig jaar is de kwaliteit van Griekse wijnen sterk gestegen. De geschiedenis van de wijn is even oud als die van Griekenland zelf. Meer dan 3.000 jaar geleden stonden op het eiland Kreta al de oudste druivenpersen ter wereld, zo blijkt uit vondsten. Na een stagnatie gedurende de hele 20e eeuw hebben de Griekse wijnen een spectaculaire verbetering op het vlak van kwaliteit doorgemaakt, dankzij de toetreding van het land tot de Europese Unie, de opleiding van jonge oenologen aan uitstekende Europese scholen en een bijzondere aandacht voor de internationale vraag. Griekenland wil niet de makkelijke weg kiezen door vooral grote Franse druivenrassen zoals Chardonnay of Cabernet Sauvignon te gebruiken, hoewel dat de export flink zou vergemakkelijken. Tegenwoordig wil Griekenland vooral zijn oude druivenrassen blijven telen en onder de aandacht brengen; het land telt er naar schatting zo'n 300. Het allereerste wat je moet begrijpen, is dat Griekenland qua klimaat veel gevarieerder is dan de meeste mensen denken. Het land heeft werkelijk alles, van droge mediterrane eilanden tot vochtige dennenbossen in bergachtige streken waar 's winters sneeuw valt. Met een klimaat dat zo gevarieerd is, kun je verwachten dat ook de Griekse wijnen heel divers zijn. Een van de beste manieren om een beeld te krijgen van de Griekse wijn is dan ook om het land in te delen in vier wijnbouwzones die grofweg op het klimaat gebaseerd zijn: Noord-Griekenland (vochtig klimaat), de eilanden in de Egeïsche Zee (droog klimaat), Centraal-Griekenland en Zuid-Griekenland (mediterraan klimaat). Het potentieel en de reputatie van deze wijnen worden door het grote publiek vandaag nog sterk onderschat en dat belooft aangename verrassingen!