Brunello di Montalcino 2018

De naam van het wijndomein Tenuta Buon Tempo (wat “goede tijd” betekent) moet de rust en het genot benadrukken die in deze prachtige vallei heersen. Het domein ligt in het uiterste zuiden van het gebied van Montalcino, op een ideale plek voor de wijnbouw, met invloed van de zee en een klimaat dat zorgt voor een uitstekende rijping van de druiven. De Brunello di Montalcino is een selectie van Sangiovese-druiven uit de beste, hoogst gelegen wijngaarden. De wijn wordt gevinifieerd in roestvrijstalen tanks met wilde gisten, na een lange maceratie van 4 weken. Daarna volgt een lange, geduldige rijping van 3 jaar in grote foeders en kleine Franse eikenhouten vaten. Tot slot rust de wijn nog minstens 6 maanden in de kelders van het domein. Bij het proeven onthult deze wijn betoverende aroma's van gedroogde aardbeien, bramen, kruidnagel, rijpe kersen, viooltjes, tabak, bosgrond, leer en pure chocolade. De zachte, rijpe tannines brengen het fruit in evenwicht. In de mond is hij ruim en weelderig, en de afdronk is complex, smaakvol en stijlvol.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!