Pio Cesare Barbaresco Il Bricco 2020

Deze Barbaresco DOCG komt van de minipercelen Nebbiolo van het landgoed Il Bricco, hoog op Bricco di Treiso, in Piëmont. Dit koele, winderige gebied, een van de hoogst gelegen van de Barbaresco-zone, ligt op kalkhoudende mergelbodems met steile hellingen. Het levert een geconcentreerde, rasechte expressie van Nebbiolo op.

De druiven worden geoogst tussen eind september en begin oktober en vergisten vervolgens in roestvrijstalen tanks met ongeveer 15 dagen schilweking. De rijping duurt 30 maanden op Frans eiken: 70 % in nieuwe barriques en 30 % in grote foeders van 20 hectoliter. Een extra periode op fles brengt de wijn daarna verder in harmonie.

Deze wijn onthult tonen van aardbei, kers, cranberry, donkere pruim, viooltje, hibiscus, bloedsinaasappel, zwarte thee, ceder, sandelhout, gebroken steen, nootmuskaat en zachte specerijen. In de mond is hij middelzwaar en mooi geconcentreerd, met een slanke textuur, een frisse, structurerende zuurgraad, zeer fijne maar aanwezige tannines en een smaakvolle, aanhoudende afdronk met aardse accenten.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!