Monte Santoccio Valpolicella Classico 2024

Monte Santoccio is een klein familiewijnhuis in de heuvels van Fumane, in het hart van de Valpolicella Classica, ten noorden van Verona. De vier hectare kleine percelen, op zo'n 300 meter hoogte en blootgesteld aan de wind, worden geteeld in pergola trentina op goed drainerende kalkbodems en alluviale zones. Deze hooggelegen ligging, tussen de Monti Lessini en de vlakte van de Adige, zorgt voor constante ventilatie en koele nachten die de elegantie en frisheid van het fruit bewaren.

Het oogstjaar 2024, met veeleisend weer en kleine opbrengsten, leverde druiven van grote kwaliteit op. De druiven van corvina, corvinone, rondinella en molinara ondergaan tijdens de gisting een schilmaceratie van vijftien dagen in stalen tanks. Daarna rijpt de wijn twaalf maanden in betonnen kuipen, een discrete rijping die de zuiverheid van het fruit bewaart en een transparante lezing van het terroir biedt.

Deze wijn onthult tonen van kers, groene koffie, salie, chocolade, gedroogde pruim, groene paprika, rode appel en amarena. De robijnrode kleur leidt een wijn van grote elegantie in. In de mond zijn de tannines soepel en elegant, gedragen door een zilte intensiteit en een verkwikkende spanning, terwijl balsamico-toetsen diepte geven. De frisse, fruitige afdronk verlengt het proeven.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!