Monte Santoccio Santocciorosso 2023

Santocciorosso ontstaat in Fumane, in het hart van de Valpolicella Classica, op de heuvels boven Verona. Het wijndomein Monte Santoccio bewerkt er vier hectare kleine percelen op zo'n 300 meter hoogte, blootgesteld aan de wind en geleid in pergola trentina. De kalkrijke, goed drainerende bodems, afgewisseld met alluviale zones, herbergen zowel de inheemse druivenrassen Corvina en Corvinone als internationale variëteiten, die hier samenkomen in een blend buiten de appellatie.

Deze cuvée is een eerbetoon aan de jaren die Nicola Ferrari doorbracht bij Giuseppe Quintarelli en combineert ingedroogde druiven met verse druiven. De met de hand geselecteerde Corvina en Corvinone drogen in kistjes in de fruttaio tot eind december, terwijl de Merlot, de Sangiovese en de Cabernets vers worden geoogst en gekneusd. De vergisting verloopt in twee fasen, tien dagen voorweking en daarna tien dagen alcoholische gisting, gevolgd door rijping in eikenhouten vaten van 500 liter.

Deze wijn onthult tonen van zoethout, rijpe kers, zwarte peper, cacao, pruim, braam, kruidnagel en tabak. De intens granaatrode kleur kondigt een donkere, diepe wijn aan. In de mond biedt de volle, intense textuur een fluweelzachte structuur; de wijn is vol en wordt gedragen door een zachte zuurgraad. De lange, smaakvolle afdronk wordt gekenmerkt door kruidige tonen.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!