Nero d'Avola "A Zita cu Zitu" 2019

In een vallei op Sicilië, in de provincie Agrigento, begon het wijndomein Luna Sicana in 2008 aan zijn avontuur, gedreven door de wens om het potentieel van dit prachtige land te benutten met de teelt van wijnstokken, olijfbomen, pistachebomen en andere gewassen die met het terroir verbonden zijn. Het opwaarderen van de inheemse druivenrassen van Sicilië, biologische landbouw en het maken van producten van hoge kwaliteit vormen de pijlers van het wijndomein.

Deze cuvée is gemaakt van Nero d'Avola, het bekendste Siciliaanse druivenras van het eiland. De wijnstokken groeien op verschillende bodemtypes, omdat het gebied wordt doorkruist door de rivier de Platani, die in de loop der jaren zowel leem- als zandgrond en veel rivierkeien heeft achtergelaten. De druiven worden met de hand geplukt in kleine kistjes en daarna zo'n tien dagen in de wijnkelder bewaard. Na zacht persen verloopt de gisting met wilde gisten, zonder chemische toevoegingen, gevolgd door een maand schilweking. De wijn rijpt vervolgens 10 maanden op barrique, gevolgd door 4 maanden in roestvrijstalen tanks. Deze wijn onthult aroma's van pruim, gedroogde pruimen, zwarte bes, braam, rode bloemen, zwarte kers, tabak, asachtige tonen, grafiet en zoethout. In de mond is hij sappig en elegant, met een stevige tanninestructuur. De afdronk is mineraal en kruidig. 

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!