Amarone della Valpolicella classico Riserva 2015

De wijngaard van Giuseppe Quintarelli ligt genesteld op de heuvels van de Valpolicella Classica, ten noorden van Verona, en strekt zich uit over goed geëxponeerde hellingen boven de vallei. De percelen rond Negrar en in de naburige gemeenten genieten van een klimaat dat wordt getemperd door de nabijheid van het Gardameer en de koele invloeden van de Vooralpen. De overwegend kalkrijke en kleiig-lemige bodems zorgen voor een natuurlijke drainage die een langzame en volledige rijping van de druiven bevordert, wat een Amarone oplevert met een grote diepgang en een opmerkelijke complexiteit.

De druiven worden op optimale rijpheid met de hand geoogst en vóór het persen lange tijd gedroogd volgens de appassimento-methode. De gisting verloopt langzaam, met lange maceraties, om kleur, structuur en aromatische complexiteit zachtjes te extraheren. Daarna rijpt de wijn vele jaren in grote eiken foeders, volgens de traditie van het wijndomein; deze lange houtrijping verfijnt de tannines, laat de alcoholische rijkdom opgaan in het geheel en ontwikkelt de tertiaire aroma's die kenmerkend zijn voor deze iconische cuvée uit de Valpolicella.

Deze wijn onthult tonen van gekonfijte zwarte kers, gedroogde pruim en vijg, verrijkt met bloemige accenten van viooltjes, zachte specerijen zoals kaneel en kruidnagel, en houtige nuances van cacao, blonde tabak en vanille. In de mond is de wijn vol en fluweelzacht, gedragen door fijne maar aanwezige tannines, evenwichtige zuren die de rijkdom ondersteunen en een zeer lange, warme en harmonieuze afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!