Giulia Negri Langhe Pinot Nero La Tartufaia 2023

Deze Pinot Nero komt van het perceel La Tartufaia, het 'truffelterrein', op de hoogten van Serradenari in La Morra, in de Langhe. Het ligt op het noorden op 520 meter hoogte, behoort tot de hoogste wijngaarden van de appellatie Barolo en wordt omringd door een bijna driehonderd jaar oud bos van eiken en hazelaars, het leefgebied van de witte truffel. De Messinische kalkkleibodems en de koelte van de plek geven het Bourgondische druivenras een trage, regelmatige rijping.

De gisting verloopt spontaan, met wilde gisten, in houten kegelvormige kuipen, met een maceratie van ongeveer vijfentwintig dagen die kleur en tannines fijntjes extraheert. Daarna rijpt de wijn zo'n twintig maanden op barriques en vaten van Frans eiken van 228 en 350 liter en wordt hij zonder filtratie gebotteld. Dit geduldige werk bewaart de transparantie van de Pinot Noir en geeft hem tegelijk een zijdezachte textuur en een mooie diepgang.

Deze wijn toont tonen van wilde kers, framboos, rode bes, viooltjes, roos, bosgrond, vochtige aarde en zachte specerijen. Het fijne, etherische rode fruit krijgt een bloemige dimensie en maakt daarna plaats voor bosachtige accenten. In de mond is de wijn zijdezacht en precies, steunend op fijn geweven tannines en een frisse mineraliteit, tot een lange, ingetogen afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!