Niet te veel woorden, gewoon wijn
Het wijndomein Giannikos Winery ligt op de Peloponnesos en teelt zijn wijnstokken bij het dorp Ancient Corinth, niet ver van de Golf van Korinthe. De percelen voor de cuvée Windmill profiteren van een mediterraan klimaat, getemperd door zeebriezen en een gematigde hoogte, met temperatuurverschillen die een langzame, evenwichtige rijping van de druiven bevorderen. De bodems van kalksteen en lichte klei dragen bij aan de natuurlijke frisheid en spanning van de wijn en brengen tegelijk het stralende, zonnige karakter van deze Griekse wijnstreek tot uiting.
De druiven worden op optimale rijpheid geoogst en voorzichtig geperst, waarna de most zorgvuldig wordt ontslijmd. De alcoholische gisting vindt plaats op lage temperatuur in roestvrijstalen tanks om de aromatische frisheid en de expressie van de druif te bewaren, met een nauwkeurige temperatuurcontrole gedurende het hele proces. Daarna rijpt de wijn enkele weken op de fijne gistsporen in roestvrijstalen tanks, met gematigd rondpompen of bâtonnage om volume in de mond te geven, met behoud van een grote zuiverheid van het fruit en een strakke, verfrissende afdronk.
Deze wijn onthult tonen van vers citrusfruit, fruit met wit vruchtvlees en witte bloemen, aangevuld met een subtiel kruidachtige toets en een minerale nuance die zijn herkomst onderstreept. In de mond is de wijn levendig en precies, gedragen door verfrissende zuren, een soepele, kristalheldere textuur en een strakke, licht zilte afdronk die de fruitige en bloemige aroma's elegant laat naklinken.
Waar reizen we naartoe?
Peloponnesos
De Peloponnesos ligt in het zuiden van Griekenland en vormt het uitgestrekte schiereiland dat via de smalle Landengte van Korinthe — in 1893 doorgraven door een kanaal — met het vasteland verbonden is en omspoeld wordt door de Ionische Zee, de Middellandse Zee en de Egeïsche Zee. De wijngaarden liggen verspreid over een enorm en ruig gebied, van zonovergoten kustvlakten tot de hoogvlakten van Mantinia en Nemea, via de steile hellingen van het Taygetosgebergte en de groene valleien van Arcadië, van zeeniveau tot meer dan 800 meter hoogte. De wijngeschiedenis reikt tot de wortels van de westerse beschaving: hier, in Mycene en Tiryns, werden de oudste sporen van wijnbereiding in Europa ontdekt, van meer dan 3.000 jaar voor onze jaartelling, en in de Peloponnesos bereikte de verering van Dionysos haar hoogtepunt. De regio was de bakermat van de Olympische wijn die tijdens de antieke Spelen werd geschonken en een belangrijk exportgebied onder het Byzantijnse Rijk, maar raakte als wijnstreek in de vergetelheid tijdens de eeuwen van Ottomaanse bezetting. In de 20e eeuw volgde een langzame wedergeboorte, die sinds de jaren 1990 in een stroomversnelling kwam dankzij een nieuwe generatie in het buitenland opgeleide wijnboeren die deze historische bakermat in ere willen herstellen. Het klimaat verschilt sterk naargelang de hoogte en de ligging, van uitgesproken mediterraan, warm en droog aan de kust tot semicontinentaal en koel op de hoogvlakten landinwaarts, waar de koele nachten en de bergwinden de druiven een langzame rijping en natuurlijke zuren geven die aan de kust niet haalbaar zijn. De bodems zijn net zo gevarieerd, van rode ijzerhoudende klei in Nemea tot kalksteen en mergel in Mantinia, en van alluvium in de kustvlakten tot leisteen op de berghellingen. De Peloponnesos is de motor geworden van de Griekse wijnrenaissance, met Agiorgitiko uit Nemea, fluweelzachte en royale rode wijnen met aroma's van zwarte kers, specerijen en laurier; Moschofilero uit Mantinia, aromatische witte wijnen die sprankelen van frisheid, met tonen van roos, lychee en witte peper; Mavrodaphne uit Patras, versterkte zoete wijnen van een weelderige rijkdom; en een groeiend aantal ambitieuze cuvées van zeldzame druivenrassen zoals Kydonitsa, elders aangeplante Assyrtiko of Mavroudi: het bewijs van een schiereiland dat eindelijk de plaats opeist die vijf millennia wijnbouw het hadden toebedeeld.
Het verhaal van het land
Griekenland
Lange tijd stonden ze bekend als eenvoudige tafelwijnen, met name de Retsina, een witte wijn op smaak gebracht met dennenhars, maar de afgelopen twintig jaar is de kwaliteit van Griekse wijnen sterk gestegen. De geschiedenis van de wijn is even oud als die van Griekenland zelf. Meer dan 3.000 jaar geleden stonden op het eiland Kreta al de oudste druivenpersen ter wereld, zo blijkt uit vondsten. Na een stagnatie gedurende de hele 20e eeuw hebben de Griekse wijnen een spectaculaire verbetering op het vlak van kwaliteit doorgemaakt, dankzij de toetreding van het land tot de Europese Unie, de opleiding van jonge oenologen aan uitstekende Europese scholen en een bijzondere aandacht voor de internationale vraag. Griekenland wil niet de makkelijke weg kiezen door vooral grote Franse druivenrassen zoals Chardonnay of Cabernet Sauvignon te gebruiken, hoewel dat de export flink zou vergemakkelijken. Tegenwoordig wil Griekenland vooral zijn oude druivenrassen blijven telen en onder de aandacht brengen; het land telt er naar schatting zo'n 300. Het allereerste wat je moet begrijpen, is dat Griekenland qua klimaat veel gevarieerder is dan de meeste mensen denken. Het land heeft werkelijk alles, van droge mediterrane eilanden tot vochtige dennenbossen in bergachtige streken waar 's winters sneeuw valt. Met een klimaat dat zo gevarieerd is, kun je verwachten dat ook de Griekse wijnen heel divers zijn. Een van de beste manieren om een beeld te krijgen van de Griekse wijn is dan ook om het land in te delen in vier wijnbouwzones die grofweg op het klimaat gebaseerd zijn: Noord-Griekenland (vochtig klimaat), de eilanden in de Egeïsche Zee (droog klimaat), Centraal-Griekenland en Zuid-Griekenland (mediterraan klimaat). Het potentieel en de reputatie van deze wijnen worden door het grote publiek vandaag nog sterk onderschat en dat belooft aangename verrassingen!