Gaja Sorì Tildìn 2020

Sorì Tildìn is een van de iconische crus van het huis Gaja, in Barbaresco, in Piëmont. In het plaatselijke dialect staat 'sorì' voor een helling op het zuiden, en 'Tildìn' is het verkleinwoord van Clotilde, de grootmoeder van Angelo Gaja. De wijngaard ligt op de top van een heuvel in Barbaresco, net boven Costa Russi. De ligging op het zuiden en zuidwesten en de vorm van een amfitheater zorgen voor maximale zoninstraling, ideaal voor een volledige rijping van de Nebbiolo.

De druiven van deze zonnige helling ondergaan een klassieke gisting en maceratie van ongeveer drie weken in roestvrijstalen tanks, om kleur, materie en rijpe tannines te extraheren. Daarna rijpt de wijn twaalf maanden op barriques en nog eens twaalf maanden op grote eikenhouten vaten. Deze dubbele rijping rondt de textuur af en integreert het hout met elegantie, met behoud van de expressie van het terroir van Barbaresco en het opmerkelijke bewaarpotentieel van de cru.

Deze wijn toont tonen van sandelhout, kaneel, viooltjes, aardbei, kers, framboos, zoethout en kruidnagel. Het complexe, geurige boeket verbindt de zachtheid van specerijen en bloemen met smakelijk rood fruit. In de mond is de wijn vol en elegant, royaal en volumineus, gedragen door omhullende, sappige tannines, tot een lange, rasechte afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!