Gaia Ritinitis Nobilis

Ritinitis Nobilis komt van droge, hooggelegen wijngaarden boven Korinthe, in het noordoosten van de Peloponnesos. De Roditis, het traditionele witte druivenras van de streek, groeit er onder een warm en droog mediterraan klimaat, getemperd door de hoogte en de nabijheid van de golf. Deze omstandigheden leveren gezonde, frisse druiven op, de basis van retsina, de traditionele Griekse wijn die al sinds de oudheid op smaak wordt gebracht met hars van de Aleppoden.

De druiven worden met de hand geoogst, ontrist en geperst, en daarna vergist in roestvrijstalen tanks met geselecteerde gisten. Een kleine hoeveelheid hars van de Aleppoden, ongeveer 0,3 g/l, wordt aan de most toegevoegd. De wijn rijpt 3 maanden in roestvrijstalen tanks met regelmatige bâtonnage en wordt daarna geklaard en koud gestabiliseerd voor het bottelen.

Deze wijn toont tonen van dennenhars, citroen, pistache, groene appel, witte bloemen, venkel, rozemarijn en peer. De bleekgele kleur met groene reflecties kondigt een frisse neus aan waarin de hars discreet blijft. In de mond is de wijn levendig en evenwichtig tussen fruit en den, met een mooie zuurgraad en een strakke afdronk met citrusaccenten.

Lange tijd stonden ze bekend als eenvoudige tafelwijnen, met name de Retsina, een witte wijn op smaak gebracht met dennenhars, maar de afgelopen twintig jaar is de kwaliteit van Griekse wijnen sterk gestegen. De geschiedenis van de wijn is even oud als die van Griekenland zelf. Meer dan 3.000 jaar geleden stonden op het eiland Kreta al de oudste druivenpersen ter wereld, zo blijkt uit vondsten.



Na een stagnatie gedurende de hele 20e eeuw hebben de Griekse wijnen een spectaculaire verbetering op het vlak van kwaliteit doorgemaakt, dankzij de toetreding van het land tot de Europese Unie, de opleiding van jonge oenologen aan uitstekende Europese scholen en een bijzondere aandacht voor de internationale vraag. Griekenland wil niet de makkelijke weg kiezen door vooral grote Franse druivenrassen zoals Chardonnay of Cabernet Sauvignon te gebruiken, hoewel dat de export flink zou vergemakkelijken. Tegenwoordig wil Griekenland vooral zijn oude druivenrassen blijven telen en onder de aandacht brengen; het land telt er naar schatting zo'n 300.



Het allereerste wat je moet begrijpen, is dat Griekenland qua klimaat veel gevarieerder is dan de meeste mensen denken. Het land heeft werkelijk alles, van droge mediterrane eilanden tot vochtige dennenbossen in bergachtige streken waar 's winters sneeuw valt. Met een klimaat dat zo gevarieerd is, kun je verwachten dat ook de Griekse wijnen heel divers zijn. Een van de beste manieren om een beeld te krijgen van de Griekse wijn is dan ook om het land in te delen in vier wijnbouwzones die grofweg op het klimaat gebaseerd zijn: Noord-Griekenland (vochtig klimaat), de eilanden in de Egeïsche Zee (droog klimaat), Centraal-Griekenland en Zuid-Griekenland (mediterraan klimaat). Het potentieel en de reputatie van deze wijnen worden door het grote publiek vandaag nog sterk onderschat en dat belooft aangename verrassingen!