Niet te veel woorden, gewoon wijn
Deze cuvée komt van de hoogten van Labastida, in de Rioja Alavesa, in het noordwesten van de DOCa Rioja. De wijnstokken, in gobeletvorm gesnoeid, staan op hellingen op het noordoosten, rond 580 meter hoogte. Ze halen hun karakter uit bodems van zand, kalkmergel en kalksteen, onder de verkoelende invloed van het Cantabrisch Gebergte.
De oogst wordt deels verwerkt als hele trossen die met de voeten worden getreden (40 %); de rest wordt ontsteeld zonder kneuzing. De gisting vindt ongeveer tien dagen plaats in betonnen kuipen, gevolgd door zo'n dertig dagen schilweking en vervolgens de malolactische gisting. De wijn rijpt 24 maanden in foeders van 500 liter en rust daarna nog 6 maanden op fles, zonder klaring of filtratie.
Deze wijn onthult tonen van zwarte kers, framboos, pruim, viooltjes, tijm, wilde kruiden, zwarte peper, kruidnagel, cacao, ceder en vochtige steen. In de mond combineert hij een volle, smaakvolle textuur met een goed afgelijnde frisheid; de fijne maar aanwezige tannines omlijsten een lange, zilte en kruidige afdronk.
Waar reizen we naartoe?
Rioja
Rioja is vandaag de beroemdste wijnstreek van Spanje. De noordelijkste wijngaarden liggen in de naburige regio's Navarra en Baskenland. De streek wordt afgebakend door geografische kenmerken: de rivier de Ebro en de bergketens van Cantabrië. Deze bergen, die Rioja in het noorden en westen begrenzen, bieden beschutting tegen de koude en vochtige invloeden van de Atlantische Oceaan, wat zorgt voor een warmer en droger klimaat dan in het noorden. Rioja kan worden opgedeeld in 3 zones: → Rioja Alta is het westelijke deel van Rioja. Zoals de naam al aangeeft, liggen de wijngaarden hier hoger. De bodems bevatten meer klei, ijzer en alluviale elementen en minder kalk dan die van het naburige Alavesa. De wijnen gelden doorgaans als elegant, met een evenwichtige zuurgraad. → Rioja Alavesa bestaat uit twee afzonderlijke enclaves die grenzen aan Rioja Alta. Hoewel ze allebei binnen de zone Rioja liggen, horen ze niet bij de regio La Rioja, maar bij de Baskische provincie Álava. De wijngaarden liggen op vergelijkbare hoogtes als in Rioja Alta, en het macroklimaat is gelijkaardig. De bodems zijn doorgaans kalkrijker dan in Rioja Alta en de wijnen kunnen een hogere zuurgraad hebben. → Rioja Oriental (vroeger Rioja Baja) is het oostelijke deel van de zone Rioja. Het klimaat wordt er veel sterker beïnvloed door de Middellandse Zee. Het is er droger en warmer dan in de twee andere deelgebieden, en de Garnacha komt er meer tot zijn recht. De wijnen kunnen duidelijk voller zijn dan die van de andere subregio's. Het grootste deel van het gebied ligt ten zuiden van de Ebro, in de regio La Rioja. In de oostelijke zone liggen de wijngaarden van Rioja ten noorden van de rivier echter binnen de politieke grenzen van Navarra.
Het verhaal van het land
Espagne
De wijngeschiedenis van Spanje is zo oud dat niemand echt weet wie de eerste wijnstokken naar de regio heeft gebracht. Toen de Feniciërs zo'n 3.000 jaar geleden aankwamen en de huidige steden Cádiz en Jerez stichtten, was de wijnbouw al stevig verankerd en werden Spaanse wijnen op grote schaal verhandeld in het hele Middellandse Zeegebied en in Noord-Afrika. Je zou kunnen zeggen dat Spanje een wijnwonder is. Na jaren aan de zijlijn van de wereld van de grote wijnen is het vandaag een belangrijke speler. Investeringen en ambitie in de wijngaarden en de kelders leiden tot steeds rijkere, complexere (vaak zeer alcoholrijke) en kruidige rode wijnen die steeds meer in de smaak vallen bij internationale consumenten. Spanje is er trots op meer wijnbouwgrond te hebben dan welk ander land ook, en begint die rijkdom nu pas op een consequente manier te benutten. Spanje is een wirwar van regio's en subregio's, net zoals het landschap een wirwar is van ongelooflijk ruige landschappen. Een blik op de kaart laat de klimatologische verscheidenheid zien tussen de vele Spaanse wijnstreken, van de groene, doorweekte wijngaarden van Galicië aan de noordelijke Atlantische kust tot de verschroeide wijngaarden in het zuidoosten aan de Middellandse Zee. De reddende factor van Spanje, wat de wijnbouw betreft, is de gemiddelde hoogte van de wijngaarden, boven de 600 meter. Een groot deel van de Spaanse wijngaarden slaagt er dus in druiven met een goede kleur en zuurgraad voort te brengen, simpelweg omdat de nachttemperaturen relatief laag zijn en de druiven pas rijp worden aan het einde van een voldoende lang groeiseizoen. Maar er ligt een echte schat te wachten voor wie bereid is te graven, en nu er in Spanje een klasse van kenners is ontstaan, hebben allerlei ambitieuze investeerders hun steentje bijgedragen om het imago van de Spaanse wijn te veranderen. Vandaag is een nieuwe generatie wijnboeren in alle rust begonnen met het maken van spectaculaire wijnen en het experimenteren met druivenrassen die tot voor kort ondenkbaar waren. Wijn blijft een belangrijk product en maakt integraal deel uit van de Spaanse cultuur.