Marchese Montefusco Nero d'Avola 2025

De geschiedenis van de wijngaard van Ermes is geworteld in een recent verleden van verwoesting en wederopbouw. In de nacht van 14 op 15 januari 1968 verwoestte een aardbeving een deel van de Belice-vallei. Op diezelfde grond, waar zoveel verloren was gegaan, besloot een groep jonge wijnboeren opnieuw te beginnen. In 1998 volgde een sociale en economische wederopstanding met de oprichting van de coöperatieve wijnkelder Ermes, met het hoofdkantoor in het hart van de Belice-vallei, tussen de gemeenten Gibellina en Santa Ninfa. Deze cuvée wordt gemaakt van Nero d'Avola van wijnstokken in de heuvels van Gibellina, op 200-300 m hoogte. De wijn macereert 12 tot 15 dagen, met dagelijks overpompen (remontage). Daarna rijpt hij 4 maanden in roestvrijstalen tanks. Hij rijpt niet op hout, zodat de frisheid van de aroma's bewaard blijft. Deze wijn vol frisheid biedt een intense mix van rode kers, framboos, zoethout, bosbes en rode bessen. Een soepele, lichte wijn met subtiele tannines en een licht minerale afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!