Nerello Mascalese Micina Terre Siciliane IGP 2023

Deze cuvée Micina wordt gemaakt door de Cantina Cellaro, een coöperatie die in 1969 werd opgericht in Sambuca di Sicilia, in de provincie Agrigento, in het zuidwesten van Sicilië. De wijngaarden strekken zich uit over heuvels bedekt met mediterrane maquis, rond het meer Arancio, in een klimaat dat getekend wordt door de warme scirocco en de zeebries. Meer dan zeshonderd aangesloten wijnboeren bewerken er een mozaïek van bodems en microklimaten. De Nerello Mascalese, een inheemse Siciliaanse druif die vooral bekend is van de Etna, krijgt hier een zonniger en sappiger expressie.

Na de oogst worden de druiven voorzichtig geperst om de extractie van groene tannines te vermijden. De maceratie verloopt op gecontroleerde temperatuur gedurende ongeveer tien tot twaalf dagen, met regelmatig overpompen, in roestvrijstalen tanks. Na de malolactische gisting gaat de wijn naar vaten van Frans en Amerikaans eiken, waar hij enkele maanden rust. Deze korte houtrijping rondt de textuur af en voegt een kruidige toets toe, terwijl de fruitige glans die eigen is aan de druif bewaard blijft.

Deze wijn onthult tonen van kers, framboos, granaatappel, gedroogde pruim, zwarte peper, kruidnagel, eucalyptus en vanille. De intens robijnrode kleur opent op een neus die getekend wordt door rood fruit en specerijen, met een aangename balsamicotoets. In de mond is de wijn soepel en evenwichtig, gedragen door tannines van gemiddelde lengte en een kruidige smaak. De afdronk blijft hangen op gedroogde pruim.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!