Ancum 2023

De wijngaard van deze cuvée ligt in de heuvels van Piëmont, rond het dorp Barolo, in het hart van de Langhe, het historische gebied van de grote Italiaanse rode wijnen. De percelen, op kalkmergelbodems vermengd met klei en zand, hebben uiteenlopende liggingen die een geleidelijke rijping van de druiven bevorderen. Het landklimaat, met temperatuurverschillen tussen dag en nacht, bewaart de aromatische frisheid en zorgt tegelijk voor een goede concentratie. Dit mozaïek van terroirs geeft de wijn zijn gestructureerde en elegante karakter.

De druiven van de cuvée Ancum worden met de hand geplukt, ontsteeld en voorzichtig gekneusd, waarna de alcoholische gisting in tanks plaatsvindt met maceratie op de schillen om kleur en structuur te extraheren. Vervolgens vindt de malolactische gisting plaats, die de tannines verzacht en voor meer rondeur zorgt. Daarna rijpt de wijn in tanks en op vaten, om het fruit te bewaren en tegelijk complexiteit en evenwicht toe te voegen, en na een extra rustperiode in de kelder wordt hij gebotteld.

Deze wijn onthult tonen van rijp rood fruit, zwarte kers en pruim, aangevuld met bloemige accenten die doen denken aan viooltje en gedroogde roos, en kruidige nuances van peper en zoethout, ondersteund door een licht houtgerijpt register. In de mond is de wijn vol en gestructureerd, gedragen door een levendige zuurgraad, stevige maar goed geïntegreerde tannines en een lange, smaakvolle en licht balsamico-achtige afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!