Erbaluce di Caluso DOCG 2024

De Erbaluce di Caluso DOCG ontstaat in de Canavese, ten noorden van Turijn, op de morenenheuvels die oude gletsjers hebben achtergelaten en die het amfitheater van Ivrea vormen tot aan de oevers van het meer van Viverone. Deze schrale, goed drainerende zand- en grindbodems en de nabijheid van de Alpen geven de Erbaluce-druif een langzame rijping en een mooie natuurlijke zuurgraad. De familie Antoniolo, gevestigd in Gattinara in Noord-Piëmont en bekend om haar Nebbiolo met groot bewaarpotentieel, maakt hier een zuivere, stralende witte versie van deze historische appellatie.

De Erbaluce-druiven worden rijp geoogst en vervolgens op gecontroleerde temperatuur gevinifieerd in roestvrijstalen tanks, om de aromatische frisheid van de druif volledig te bewaren. Daarna rijpt de wijn nog ongeveer vijf maanden in diezelfde tanks, zonder houtrijping. Trouw aan de filosofie van het huis, die draait om respect voor de wijnstok en de druif, blijft de vinificatie zo min mogelijk ingrijpend, zodat de zuiverheid van het fruit en de levendigheid van een precieze, licht verteerbare Piëmontese witte wijn tot uiting komen.

Deze wijn onthult tonen van gele appel, peer, perzik, abrikoos, limoen, kamille, witte bloemen, verse kruiden en vuursteen. De fijne, expressieve neus combineert wit fruit, florale toetsen en een minerale nuance. In de mond is de wijn fris en strak, met een licht tot middelzwaar lichaam, gedragen door een levendige zuurgraad die een zuivere, licht zilte afdronk verlengt.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!