Agriverde Riseis Cerasuolo d'Abruzzo 2025

De wijngaarden van Agriverde strekken zich uit over de glooiende heuvels van Villa Caldari, in Ortona, in de provincie Chieti, in het hart van de Abruzzen. Het wijnhuis bewerkt 65 hectare biologisch, tussen de Adriatische Zee, die het klimaat tempert, en het Majella-massief, dat de wijngaarden beschut en hun karakter vormt. De percelen voor deze Cerasuolo d'Abruzzo liggen op kalkbodems, op ongeveer 280 meter hoogte.

De montepulciano, plaatselijk cordisco genoemd, genoot in 2025 van een warme, droge zomer zonder excessen, gunstig voor een gelijkmatige rijping, en werd begin oktober perfect rijp geoogst. De druiven ondergaan een koude maceratie, gevolgd door een zachte persing. Daarna gist de heldere most op gecontroleerde temperatuur in roestvrijstalen tanks, om de intensiteit van de kleur, de precisie van het fruit en de levendige stijl die eigen is aan de Cerasuolo te bewaren.

Deze wijn onthult tonen van aardbei, knapperige kers, granaatappel, framboos, rozenblaadje, bloedsinaasappelzeste, rode bes en roze grapefruit. De intens helder robijnrode kleur kondigt een rosé met karakter aan. De smaak is ruim en sappig, gedragen door een strakke zuurgraad die energie en precisie geeft. Het geheel verbindt smakelijkheid en frisheid en eindigt met een zilte afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!