Chileense wijn

Het was Hernán Cortés die meteen na de verovering van Mexico opdracht gaf tot de aanplant van wijnstokken, in 1524. De wijnbouw breidde zich geleidelijk uit van Mexico naar het zuiden en bereikte Chili in 1555. Tijdens de eerste 3 eeuwen van de kolonisatie werd in Chili alleen país geteeld, een blauwe druif zonder veel karakter en met een hoge opbrengst. Pas halverwege de 19e eeuw werden edele rassen geïntroduceerd: vooral Cabernet Sauvignon, Merlot, Syrah, Sauvignon Blanc en Chardonnay. Twintig jaar later werd de vinificatie gemoderniseerd onder impuls van rijke landeigenaren en Franse experts, die door de druifluis in Europa zonder werk waren komen te zitten. 
Chili strekt zich van noord naar zuid uit over 4.300 kilometer. Het land ligt ingeklemd tussen de Stille Oceaan in het westen, de Andes in het oosten, de Atacamawoestijn in het noorden en de vlakten en gletsjers van Patagonië in het zuiden. Deze natuurlijke barrières hielden de druifluis buiten het land. Hoewel het land maar 160 kilometer breed is, biedt het ideale omstandigheden voor druivenrassen uit warme, gematigde en koele streken, zodat het vaak een paradijs voor de wijnbouw wordt genoemd. Met bijna 300 domeinen die wijn op fles brengen, schommelt Chili tussen de 6e en de 8e plaats wereldwijd.