Corvina Veronese 2020

De familie Zeni, al 5 generaties actief, begon in 1870 met het maken van wijn. Het wijnbouwgebied Valpolicella, een van de bekendste van Italië, strekt zich uit over de heuvels ten noorden van de historische stad Verona. Deze cuvée wordt gemaakt van Corvina, het iconische druivenras van de streek, afkomstig uit de provincie Verona. De wijnstokken groeien op glooiende bodems van morene en vulkanische oorsprong. De oogst gebeurt met de hand en uiterst zorgvuldig, want hier worden alleen de beste trossen geplukt. De vergisting vindt plaats in een roestvrijstalen tank, met 2 à 3 weken schilmaceratie. Daarna rijpt de wijn 10 maanden in tanks, zonder eikenhouten vaten, om de zuiverheid en de expressie van het druivenras zo goed mogelijk te bewaren. Deze wijn onthult aroma's van frambozencoulis, bramen, kers, cranberry's, rode pruim, cacao, zachte specerijen, zwarte bes, blonde tabak en bosachtige tonen. In de mond draait alles om lichtheid en elegantie, met een textuur die dicht bij die van een Pinot Noir ligt. De tannines zijn versmolten en de afdronk blijft lang hangen op specerijen.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!