Tufarello Nero di Troia 2019

Deze wijn wordt gemaakt van Nero di Troia-druiven, een druivenras dat typisch is voor de omgeving van Canosa di Puglia in het noorden van Apulië. Hoewel sommigen de naam van deze druif toeschrijven aan een Griekse oorsprong (de stad Troje), is de naam in werkelijkheid afgeleid van het naburige stadje Troia, dat zijn naam kreeg van de Griekse veroveraar Diomedes. De wijn komt van 30 jaar oude wijnstokken, aangeplant op 125 meter hoogte en op 20 kilometer van de Adriatische Zee. De druiven worden met de hand geoogst, daarna ontsteeld en voorzichtig gekneusd, waarna ze vergisten en 15 dagen lang op de schillen macereren. Vervolgens rijpte de wijn op eikenhouten barriques gedurende 4 maanden. In de mond ontdek je mooie aroma's van pruim, wilde bosbes, braam, rode kers en zwarte kers, chocolade, peper, tabak en vanille, aangevuld met enkele bloemige tonen. Een wijn met mooie body en versmolten tannines. Niets voelt zwaar aan, want het geheel wordt mooi in balans gehouden door een frisse zuurgraad. Elegant, gul en met een mooie lengte in de afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!