Aglianico del Vulture 2021

Het wijndomein Pipoli ligt in de regio Basilicata, in het hart van het wijngebied van de Aglianico del Vulture. De wijngaarden liggen op vulkanische bodems op de hellingen van de Monte Vulture, tot op 800 meter hoogte. Volgens wijnmaker Alberto Antonini is de streek ongerept gebleven, alsof de tijd er heeft stilgestaan. Bij aankomst in de kelder worden de druiven ontrist en licht gekneusd, waarna de most gist in roestvrijstalen tanks. Daarna rijpt de wijn in roestvrijstalen tanks (60 %) en gebruikte eikenhouten vaten (40 %) gedurende 10 maanden. Tot slot rust hij nog 3 maanden op fles voordat hij op de markt komt. Deze cuvée wordt gemaakt van Aglianico, een druif die al door de Grieken werd geteeld en sinds de oudheid verankerd is in het landschap van Zuid-Italië. De wijn biedt aroma's van zurige kersen, gedroogde pruimen, donkere bessen, cassis, bramen, vanille en chocolade, aangevuld met rokerige, aardse, kruidige en balsamische tonen. In de mond is hij rond en romig, met soepele, delicate tannines. Een heerlijk gulle wijn.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!