Silvaner Trocken

In de historische wijnregio Franken keert de Sylvaner (of “Silvaner” in het Duits) terug naar zijn roots. Volgens oude geschriften zou de druif uit Oostenrijk komen en in 1665 in Duitsland zijn geïntroduceerd. Vandaag beleeft dit druivenras een ware renaissance in het land. Bij beperkte opbrengsten wordt Sylvaner ronder en ontwikkelt hij fijne, delicate aroma's, samen met een mooie mineraliteit en een heel aangename frisheid. De wijn wordt volledig in roestvrijstalen tanks gevinifieerd om de frisheid van de druif te bewaren en rijpt vervolgens 3 maanden op de fijne gistsporen. Hij onthult aroma's van kamperfoelie, kweepeer, peer, groene appel, meloen, limoen, maar ook krijtachtige en licht rokerige tonen. In de mond draait alles om de aromatische frisheid, met gematigde zuren en een mooie body.

Duitsland heeft een lange en roemrijke wijnbouwgeschiedenis. De Romeinen legden de eerste wijngaarden van het land aan langs de oevers van de Moezel, bij de huidige stad Trier. In de derde eeuw na Christus breidden de aanplantingen zich uit naar verschillende naburige valleien, vooral die van de zijrivieren van de Moezel. In de middeleeuwen had de christelijke kerk, en dan vooral de cisterciënzer en benedictijner kloosters, grote invloed op de ontwikkeling van de wijnbouw en de productie van kwaliteitswijn in Duitsland. Duitsland staat al van oudsher bekend om zijn uitstekende witte wijnen: een tikje zoet, laag in alcohol, maar altijd van hoge kwaliteit. De laatste jaren geven wijnliefhebbers echter steeds vaker de voorkeur aan drogere wijnen. Daarom is de Duitse markt geëvolueerd om aan alle smaken tegemoet te komen, met enkele prachtige droge Rieslings en andere witte druivenrassen, zoals Pinot Blanc, Gewürztraminer en Grauburgunder. Warmere zomers en zachtere winters hebben ook rosés en rode wijnen in de kaart gespeeld; de Pinot Noir is inmiddels het op twee na meest aangeplante druivenras van het land. Maak dus je keuze, van traditionele Rieslings tot grote rode wijnen: het aanbod is breed en wordt nog steeds breder. De Duitse wijnsector raakte in de 20e eeuw qua kwaliteit de weg kwijt, door aanplantingen uit te breiden naar minder gunstige percelen en de rendementen op te drijven tot niveaus waarop de kwaliteit ernstig in het gedrang kwam. De grootste Duitse wijnproducenten zijn echter nooit helemaal verdwenen, en sinds het einde van de 20e eeuw zijn er aanzienlijke inspanningen geleverd om Duitsland zijn vroegere glorie terug te geven. De rendementen zijn nu wettelijk beperkt en veel toonaangevende producenten hebben de krachten gebundeld in de vereniging VDP (zie Duitse wijnetiketten). De leden van de VDP zijn verplicht zich toe te leggen op kwaliteit in plaats van kwantiteit. Qua volume behoort Duitsland tot de tien grootste wijnproducerende landen ter wereld. Iets meer dan 60% van de geproduceerde wijn is wit, en algemeen wordt aangenomen dat de witte wijnen van de beste percelen en de meest gerenommeerde producenten van Duitsland tot de grootste ter wereld behoren. Ook de Duitse rode wijnen winnen aan populariteit en kwaliteit, vooral die van Spätburgunder, de lokale naam van Pinot Noir. De op één na populairste rode druif (althans qua aangeplante hectares) is de Dornfelder.