Roncaiolo Apassite 2017

Montecrocetta is een wijnhuis van 33 hectare tussen Gambellara en Soave, in de regio Veneto. De cuvée Roncaiolo, die een blend is van 75% Cabernet Franc en 25% Cabernet Sauvignon, met de hand geoogst en zorgvuldig geselecteerd. De druiven komen van 32 jaar oude wijnstokken op heuvels van basalttuf van vulkanische oorsprong. Deze cuvée wordt gemaakt volgens de “ripasso”-methode, met een dubbele gisting. Dat betekent dat de wijn een 2e gisting doormaakt dankzij het contact met de druivenschillen die gebruikt zijn voor de productie van Argione: een Amarone zonder de appellatie, gemaakt door oenoloog Graziano Maule. Daarna rijpt de wijn deels in gebruikte Franse barriques en deels in betonnen kuipen. De rijping wordt afgesloten met 6 maanden op fles voordat de wijn in de verkoop gaat. Deze wijn onthult aroma's van braam, viooltjes, pruim, zwarte kers, blauwe bosbes, framboos, gedroogde aardbei, kaneel, roze peper, leer en chocolade. In de mond is hij intens en soepel, met een fijne, delicate textuur. De afdronk is lang, met gedroogd fruit en specerijen.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!