Recioto 2015

De Recioto van Giuseppe Quintarelli komt uit de heuvels van de Valpolicella Classica, ten noordwesten van Verona, in de regio Veneto. De wijnstokken staan op goed geventileerde hellingen op gematigde hoogte, waar de kalk- en mergel-kleibodems de druiven langzaam en geconcentreerd laten rijpen. De geselecteerde percelen liggen rond het gehucht Negrar, in het hart van een landschap van terrassen en typische droogstenen muurtjes, met een ideaal microklimaat voor zoete rode wijnen van ingedroogde druiven.

De druiven voor de Recioto van Giuseppe Quintarelli worden op volle rijpheid met de hand geoogst en daarna lange tijd op rekken ingedroogd om suikers en aroma's te concentreren. Na een nauwkeurige selectie worden ze zacht geperst en vergist de most langzaam, vaak met wilde gisten, waarbij een aanzienlijk deel van de restsuikers behouden blijft. Gisting en rijping duren lang en verlopen in foeders en/of grote eikenhouten vaten, wat zorgt voor een beheerste zuurstoftoevoer, een complexe aromatische verfijning en een grote stabiliteit vóór het bottelen.

Deze wijn onthult tonen van gekonfijte zwarte kers, gedroogde pruim en vijg, aangevuld met bloemige toetsen van viooltjes en verwelkte rozen, kruidige nuances van kaneel en kruidnagel, en subtiele cacao- en houttonen. In de mond is de wijn vol en fluweelzacht, met een zoetheid die in evenwicht wordt gehouden door een duidelijk aanwezige frisheid, fijne tannines en een lange, aanhoudende, harmonieuze en smaakvolle afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!