Bianco Secco 2024

De Bianco Secco van Giuseppe Quintarelli komt uit de heuvels van Valpolicella, ten noorden van Verona, uit wijngaarden op goed geëxposeerde hellingen met overwegend kalk- en basaltbodems. Het wijndomein ligt in het gehucht Cerè, in Negrar, midden in een glooiend landschap met een klimaat dat door de nabijheid van het Gardameer wordt getemperd. De wijnstokken, vaak in pergola geleid, profiteren van grote temperatuurverschillen die een langzame rijping van de druiven bevorderen en de aromatische frisheid bewaren die zo kenmerkend is voor deze witte wijn.

De Bianco Secco wordt gemaakt van handgeplukte lokale witte druivenrassen en traditioneel gevinifieerd: de hele trossen worden zacht geperst, waarna de alcoholische gisting in tanks plaatsvindt, op gecontroleerde temperatuur om de aromatische expressie te behouden. Daarna rijpt de wijn in foeders of grote houten vaten op de fijne gistsporen, met weinig overhevelingen, zodat hij op natuurlijke wijze helder wordt en zijn textuur verfijnt. Na meerdere maanden verdere rijping wordt hij gebotteld, zonder te streven naar overmatige extractie, om frisheid, evenwicht en complexiteit te bewaren.

Deze wijn onthult tonen van rijpe peer, gele appel en citrusvruchten, aangevuld met bloemige accenten van witte bloemen en kamille, en delicate kruidige nuances van witte peper en gember. Je proeft ook een subtiele minerale dimensie die aan natte steen doet denken. In de mond is de wijn vol maar gedragen door een levendige zuurgraad, met een licht zilte textuur en een lange afdronk, in evenwicht tussen frisheid, spanning en een fijne, edele bitterheid.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!