Amarone della Valpo Classico 2018

In het hart van de Valpolicella Classica, ten noorden van Verona, strekt het wijnhuis Giuseppe Quintarelli zich uit over glooiende hellingen boven de vallei van Negrar. De wijnstokken voor deze Amarone-cuvée komen van terrasvormige percelen, voornamelijk op het zuidwesten gericht, aangeplant op steenrijke kalk- en basaltbodems die voor een uitstekende drainage zorgen. Het klimaat wordt er getemperd door de invloed van het Gardameer en de bescherming van de Vooralpen, wat een langzame, volledige rijping van de druiven mogelijk maakt vóór de traditionele indroging.

De druiven worden op perfecte rijpheid met de hand geplukt en daarna lang te drogen gelegd op rekken, wat concentratie en aromatische complexiteit bevordert. Na een nauwgezette selectie worden de bessen ontsteeld en verloopt de gisting langzaam, met lange maceraties voor een diepe extractie van kleur en tannines. Daarna rijpt de wijn vele jaren in grote eikenhouten foeders, waar hij geleidelijk verfijnt en aan textuur, harmonie en diepgang wint, voordat hij bij het wijnhuis Giuseppe Quintarelli wordt gebotteld.

Deze wijn onthult tonen van gekonfijte zwarte kers, gedroogde pruim en vijg, aangevuld met florale toetsen van verwelkte viooltjes en gedroogde rozen, en kruidige nuances van peper, zoethout en kruidnagel. Houtige accenten van cacao, zachte tabak en vanille vermengen zich met een subtiele balsamische dimensie. In de mond is de wijn vol en fluweelzacht, gedragen door fijne tannines, een frisse zuurgraad die de rijkdom in evenwicht houdt en een lange, warme en smaakvolle afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!