Ruchè Castagnole di Monferrato "Castelleto Montemagno" 2017

Het verhaal van wijnhuis Ferraris begon toen overgrootvader Luigi naar Amerika vertrok en tijdens de beroemde goldrush in Californië goud vond. Dankzij die inkomsten kon overgrootmoeder Teresa, die in Italië was gebleven, in 1921 een huis kopen in Castagnole Monferrato, de zetel van het eerste Ferraris-wijnhuis. Vandaag leidt Luca Ferraris het wijnhuis, met 34 hectare wijngaarden in het hart van Castagnole Monferrato. Luca's ambitie heeft het familiebedrijf sindsdien naar nieuwe hoogten gebracht.

Deze cuvée is gemaakt van Ruchè, een weinig bekende druif uit de Monferrato, in het zuiden van Piëmont. De druiven komen van een wijngaard met een laag rendement op zeer kleirijke kalkmergel. Na de handmatige oogst vindt de gisting plaats in roestvrijstalen tanks, waarna de wijn 12 maanden rijpt op eikenhouten barriques. Deze wijn onthult tonen van aardbeienjam, viooltjes, verwelkte roos, morellen, framboos, witte peper, leer, zoethout en nootmuskaat. De mond is gestructureerd en behoudt toch finesse en elegantie. De afdronk is soepel en lang.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!