Berardenga Chianti Classico 2022

Het wijndomein Fèlsina ligt ten zuidoosten van Siena, in de gemeente Castelnuovo Berardenga, en strekt zich uit over het zuidelijkste deel van het Chianti Classico-gebied, op de grens met de Crete Senesi. De wijnstokken van de cuvée Berardenga wortelen in een mozaïek van bodems met keien, kalksteen, zandsteen en klei-zandafzettingen, op gematigde hoogtes met grote temperatuurverschillen. Dit luchtige en zonnige Toscaanse terroir zorgt voor een langzame en volledige rijping van de druiven en levert wijnen op die tegelijk gestructureerd, elegant en sterk getekend door hun herkomst zijn.

De druiven worden met de hand geoogst, vervolgens ontsteeld en gekneusd, waarna de alcoholische gisting plaatsvindt in temperatuurgecontroleerde roestvrijstalen tanks, met schilweking om kleur en tannines te extraheren. De malolactische gisting verloopt vervolgens op tank. De rijping gebeurt vooral in grote foeders en eikenhouten barriques, gedurende enkele maanden, om de structuur te verfijnen, de tannines soepeler te maken en het typische karakter van de Sangiovese en van het terroir van Castelnuovo Berardenga te bewaren.

Deze wijn onthult tonen van rode kers, zwart fruit en steenvruchten, aangevuld met bloemige accenten die aan viooltje en gedroogde roos doen denken, en kruidige nuances van peper, zoethout en zachte tabak. Subtiele houtige accenten, die aan ceder en een lichte vanille doen denken, vermengen zich met een discrete minerale ondertoon. In de mond is de wijn sappig en strak, gedragen door een levendige zuurgraad, stevige maar fijne tannines en een lange, smaakvolle en licht balsamische afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!