Niet te veel woorden, gewoon wijn
De Purist Riesling van het wijndomein Axel Pauly komt uit wijngaarden op de steile hellingen van de Moezel, rond Lieser, in het westen van Duitsland. Deze overwegend op het zuiden tot zuidwesten gerichte hellingen liggen op bodems van verweerde leisteen, die warmte opslaan en de druiven langzaam en geleidelijk laten rijpen. Het koele klimaat, sterk beïnvloed door de rivier, zorgt voor grote temperatuurverschillen, waardoor de levendige zuurgraad en de aromatische zuiverheid van de druif bewaard blijven. Die combinatie geeft de wijn een precieze, strakke en minerale expressie.
De Riesling-druiven worden met de hand geplukt op de steile hellingen van de Moezel en daarna als hele trossen zacht geperst. De most vergist langzaam in roestvrijstalen tanks met temperatuurcontrole, om de zuiverste expressie van het fruit en de minerale spanning te bewaren. De rijping gaat enkele maanden door op de fijne gistsporen, eveneens in roestvrijstalen tanks, om de kristalheldere frisheid, de aromatische precisie en het strakke, droge karakter te behouden.
Deze wijn onthult tonen van citrusfruit, groene appel, peer, vuursteen, kamperfoelie en steenfruit, aangevuld met bloemige nuances en een minerale toets die aan natte steen doet denken. Je proeft ook subtiele, verfrissende kruidachtige indrukken die het frisse gevoel versterken. In de mond is de wijn slank en kristalhelder, gedragen door een precieze zuurgraad, veel spanning en een zuivere, speekselopwekkende en lange afdronk.
Waar reizen we naartoe?
Moezel
De Moezel is de beroemdste wijnstreek van Duitsland en qua productie de derde grootste. De beste Rieslings van de Moezel behoren tot de beste witte wijnen ter wereld. Ze zijn licht en laag in alcohol, en kunnen intens geurig zijn, met verleidelijke florale en minerale tonen en een prachtig evenwicht tussen zoet en zuur. De Moezel heeft een zeer koel, noordelijk continentaal klimaat, en de steile hellingen zijn bijzonder geschikt om de wijnstokken zoveel mogelijk zon te geven, wat de rijping van de druiven bevordert. De beste percelen profiteren bovendien van het zonlicht dat door het wateroppervlak van de rivieren op de wijnstokken wordt weerkaatst, en van het vermogen van de donkere leisteenbodem om overdag warmte op te nemen en die 's nachts weer aan de wijnstokken af te geven. Een nadeel van deze steile wijngaarden is dat ze onbereikbaar zijn voor machines, waardoor er tot zeven keer meer handwerk nodig is om ze te onderhouden dan in vlakke wijngaarden. Het spreekt voor zich (net als in Côte-Rôtie) dat deze hellingen enkele van de beste witte druivensappen ter wereld opleveren.
Het verhaal van het land
Duitsland
Duitsland heeft een lange en roemrijke wijnbouwgeschiedenis. De Romeinen legden de eerste wijngaarden van het land aan langs de oevers van de Moezel, bij de huidige stad Trier. In de derde eeuw na Christus breidden de aanplantingen zich uit naar verschillende naburige valleien, vooral die van de zijrivieren van de Moezel. In de middeleeuwen had de christelijke kerk, en dan vooral de cisterciënzer en benedictijner kloosters, grote invloed op de ontwikkeling van de wijnbouw en de productie van kwaliteitswijn in Duitsland. Duitsland staat al van oudsher bekend om zijn uitstekende witte wijnen: een tikje zoet, laag in alcohol, maar altijd van hoge kwaliteit. De laatste jaren geven wijnliefhebbers echter steeds vaker de voorkeur aan drogere wijnen. Daarom is de Duitse markt geëvolueerd om aan alle smaken tegemoet te komen, met enkele prachtige droge Rieslings en andere witte druivenrassen, zoals Pinot Blanc, Gewürztraminer en Grauburgunder. Warmere zomers en zachtere winters hebben ook rosés en rode wijnen in de kaart gespeeld; de Pinot Noir is inmiddels het op twee na meest aangeplante druivenras van het land. Maak dus je keuze, van traditionele Rieslings tot grote rode wijnen: het aanbod is breed en wordt nog steeds breder. De Duitse wijnsector raakte in de 20e eeuw qua kwaliteit de weg kwijt, door aanplantingen uit te breiden naar minder gunstige percelen en de rendementen op te drijven tot niveaus waarop de kwaliteit ernstig in het gedrang kwam. De grootste Duitse wijnproducenten zijn echter nooit helemaal verdwenen, en sinds het einde van de 20e eeuw zijn er aanzienlijke inspanningen geleverd om Duitsland zijn vroegere glorie terug te geven. De rendementen zijn nu wettelijk beperkt en veel toonaangevende producenten hebben de krachten gebundeld in de vereniging VDP (zie Duitse wijnetiketten). De leden van de VDP zijn verplicht zich toe te leggen op kwaliteit in plaats van kwantiteit. Qua volume behoort Duitsland tot de tien grootste wijnproducerende landen ter wereld. Iets meer dan 60% van de geproduceerde wijn is wit, en algemeen wordt aangenomen dat de witte wijnen van de beste percelen en de meest gerenommeerde producenten van Duitsland tot de grootste ter wereld behoren. Ook de Duitse rode wijnen winnen aan populariteit en kwaliteit, vooral die van Spätburgunder, de lokale naam van Pinot Noir. De op één na populairste rode druif (althans qua aangeplante hectares) is de Dornfelder.