Brunello di Montalcino DOCG AD1441 2019

Deze Brunello di Montalcino komt van het Castello di Tricerchi, in 1441 aan de Via Francigena gebouwd door een adellijke familie uit Siena, ten noorden van Montalcino, zo'n vijftig kilometer ten zuiden van Siena. Van het landgoed van vierhonderd hectare zijn er slechts dertien met wijnstokken beplant. De cuvée AD1441 komt van de percelen Vigna del Castello en Vigna del Velo, op het noorden en noordwesten gelegen op zo'n 290 meter hoogte, op klei-kalkbodems vermengd met zand. Hun koelte en de grote temperatuurverschillen bevorderen een langzame rijping.

De beste Sangiovese Grosso-druiven worden begin oktober bij de oogst met de hand geselecteerd. De gisting gebeurt met wilde gisten in temperatuurgecontroleerde roestvrijstalen tanks, met een lange schilmaceratie. Daarna rijpt de wijn minstens zesendertig maanden in grote eikenhouten foeders van vijftien tot twintig hectoliter en rust hij nog enkele maanden op fles voordat hij in de verkoop gaat. Deze cuvée wordt in zeer beperkte hoeveelheden en alleen in grote jaargangen gemaakt.

Deze wijn onthult tonen van rijpe kers, morel, braam, sinaasappelschil, viooltje, leer, bosgrond, zoethout en zachte specerijen. De robijnrode kleur met granaatrode reflecties kondigt een diepe, complexe neus aan. In de mond is de wijn zeer gestructureerd, met aanwezige maar goed geïntegreerde tannines, een levendige zuurgraad en een zeer lange afdronk, de belofte van een mooie ontwikkeling in de kelder.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!