Grappa Moscato Bio

Deze grappa komt uit Bubbio, in de Langa Astigiana, in het hart van de heuvels van Zuid-Piëmont, waar de witte moscato al eeuwenlang de scepter zwaait. Op deze hellingen, die deel uitmaken van de wijnlandschappen van de Langhe, de Roero en de Monferrato op de Werelderfgoedlijst van UNESCO, teelt de familie Torelli haar druiven sinds 1987 biologisch. Haar Moscato d'Asti 1992 was trouwens de eerste biologisch gecertificeerde wijn van Italië, het bewijs van een lange verbondenheid met deze aromatische druif en haar terroir.

Zoals elke grappa van moscato wordt ze verkregen door het distilleren van de draf, oftewel de schillen van moscatodruiven die na het persen nog rijk aan aroma's zijn. Deze draf komt van druiven uit gecertificeerd biologische teelt. De distillatie concentreert de zo kenmerkende aromatische stoffen van de druif tot een heldere, expressieve brandewijn. Het domein geeft geen details over de rustperiode: deze versie onderscheidt zich van de gerijpte moscatograppa, die het huis ook maakt, door een directere stijl die trouwer is aan het fruit.

Deze grappa onthult tonen van oranjebloesem, muscaatdruif, witte perzik, acacia, salie, gekonfijte citroen, honing en witte peper. De zeer zuivere neus ademt het volle florale en fruitige parfum van de moscato. In de mond is ze open en warm, mooi zuiver, met een aanhoudende aromatische indruk die doet denken aan een verse druif. De lange, geurige afdronk nodigt uit om haar langzaam te proeven, licht gekoeld geschonken.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!