Prapo Barolo 2018

Deze wijn komt van de prestigieuze hellingen van Serralunga d’Alba, in het hart van het historische Barolo-gebied in Piëmont, uit de cru Prapò, een steile wijngaard die overwegend op het zuiden en zuidoosten ligt. De bodem bestaat er uit kalkhoudende kleimergel, rijk aan sporenelementen, die de wijn structuur en diepgang geeft. Dankzij de middelhoge ligging kent de wijngaard grote temperatuurverschillen, die een langzame en volledige rijping van de druiven bevorderen, met behoud van frisheid en aromatische complexiteit.

De Nebbiolo-druiven worden met de hand geplukt in de cru Prapò, vervolgens ontsteeld en gekneusd, waarna de alcoholische gisting plaatsvindt in roestvrijstalen tanks met een verlengde schilweking en regelmatig overpompen. De malolactische gisting gebeurt daarna in foeders of grote eikenhouten vaten, waar de wijn lang rijpt om de tannines te verfijnen en de aromatische complexiteit te ontwikkelen die typerend is voor de Barolo van Schiavenza, waarna hij na een extra rustperiode in de kelder wordt gebotteld.

Deze wijn onthult tonen van zwarte kers, rijp rood fruit en pruim, ondersteund door florale nuances van gedroogde roos en viooltje, aangevuld met kruidige toetsen van zoethout, peper en zachte specerijen, en een goed geïntegreerde houttoon van tabak en ceder. In de mond is de wijn vol en gestructureerd, gedragen door een levendige zuurgraad, stevige maar gepolijste tannines en een lange, precieze en smaakvolle afdronk.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!