Poliziano Le Caggiole 2018

Le Caggiole komt van een wijngaard van 14 hectare aan de weg van Montepulciano naar Gracciano, in het hart van Zuid-Toscane. Dit perceel valt onder de appellatie Vino Nobile di Montepulciano DOCG en ligt op ongeveer 350 meter hoogte, met een oostelijke ligging en zandbodems van mariene oorsprong die de wijn finesse en een zilte frisheid geven.

De druiven ondergaan een koude voorgistingsmaceratie van 36 uur, gevolgd door een gisting met natuurlijke gisten en een malolactische gisting. De wijn wordt vóór het bottelen licht gefilterd. Hij rijpt 16 maanden in tonneaux van Frans eiken van 500 liter, verdeeld over nieuw hout, eenmaal en tweemaal gebruikte vaten, gevolgd door 12 maanden flesrijping.

Deze wijn onthult tonen van rijpe kers, bosaardbei, pruim, ingemaakt rood fruit, pioen, gedroogde roos, vanille, zachte kruiden, tabak, cacao, geroosterde salie en potloodslijpsel. In de mond is de wijn zijdezacht, precies en sappig, gedragen door een frisse zuurgraad en strakke maar perfect geïntegreerde tannines. De elegante structuur behoudt reliëf, terwijl de lange afdronk fruit, gedroogde kruiden en delicate rokerige nuances combineert.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het volk van de Dolce Vita, maar wat is het moeilijk om de organisatie van de wijnbouw er te begrijpen! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen land, want elke regio heeft haar eigen appellatiesysteem. Toch kan Italië liefhebbers een veelheid aan wijnen bieden met gevarieerde en unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het ook een grote hoeveelheid zielloze wijnen zonder karakter, die verkocht worden onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog vele andere... Maar laten we het even over geschiedenis hebben: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en komt oorspronkelijk uit Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd, en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden dit land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk nam wijn een belangrijke plaats in het dagelijks leven in, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntendheid van hun product. De Romeinen legden ook talrijke wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, vóór Frankrijk. Italië is verdeeld in drie klimaatzones. In de bergen van het noorden heerst een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” kent een continentaal klimaat met koude winters en warme zomers met onweer. In het “zuiden van de laars” heerst het mediterrane klimaat met zeer warme en zeer droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt wijnen van een grote verscheidenheid dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel uit eigen bodem komen. Het is een land dat even complex is als zijn wijnen, en dat het verdient om verkend te worden!