Poliziano Asinone 2019

Deze selectie komt uit de wijngaard Asinone, ten zuiden van Montepulciano, in Toscane, op de zuid- tot zuidwestflank langs de weg naar Torrita di Siena. De wijnstokken staan op 380 tot 400 meter hoogte, op stenige klei-leembodems. Ze leveren een Vino Nobile di Montepulciano DOCG waarin de Prugnolo Gentile, de lokale naam van de Sangiovese, diepgang, frisheid en een verfijnde uitdrukking van zijn herkomst toont.

De druiven worden met de hand in kistjes geoogst en daarna in de wijnkelder nog een tweede keer met de hand gesorteerd. De gisting verloopt 20 tot 25 dagen onder gecontroleerde temperatuur in roestvrijstalen tanks. Daarna rijpt de wijn 16 tot 18 maanden op vaten van Frans eiken, om de structuur te verfijnen en een geïntegreerde houttoets te geven.

Deze wijn onthult aroma's van morel, rode pruim, zwarte bes, framboos, gedroogde viooltjes, cacao, koffie, kaneel, wilde kruiden, munt, bosgrond en natte steen. In de mond is hij vol en dicht, ondersteund door een energieke frisheid en fluweelzachte maar goed aanwezige tannines. De aanhoudende, smaakvolle afdronk combineert zwart fruit, balsamicotonen en mineraliteit.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het volk van de Dolce Vita, maar wat is het moeilijk om de organisatie van de wijnbouw er te begrijpen! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen land, want elke regio heeft haar eigen appellatiesysteem. Toch kan Italië liefhebbers een veelheid aan wijnen bieden met gevarieerde en unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het ook een grote hoeveelheid zielloze wijnen zonder karakter, die verkocht worden onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog vele andere... Maar laten we het even over geschiedenis hebben: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en komt oorspronkelijk uit Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd, en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden dit land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk nam wijn een belangrijke plaats in het dagelijks leven in, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntendheid van hun product. De Romeinen legden ook talrijke wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, vóór Frankrijk. Italië is verdeeld in drie klimaatzones. In de bergen van het noorden heerst een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” kent een continentaal klimaat met koude winters en warme zomers met onweer. In het “zuiden van de laars” heerst het mediterrane klimaat met zeer warme en zeer droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt wijnen van een grote verscheidenheid dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel uit eigen bodem komen. Het is een land dat even complex is als zijn wijnen, en dat het verdient om verkend te worden!