Pisano RPF Chardonnay 2020

De RPF, voor Reserva Personal de la Familia, verenigt de beste selecties van de familie Pisano, wier eerste wijnstokken in 1914 werden aangeplant in Progreso, in het departement Canelones, ten noorden van Montevideo. Dit plateau vlak bij de Río de la Plata en de Atlantische Oceaan geniet van een gematigd klimaat, zonnig en verkoeld door de zeebries, op weinig zure klei-kalkbodems met wijnstokken met grasbegroeiing.

Deze wijn van Chardonnay, geteeld op deze klei-kalkbodems, rijpt vier tot zes maanden op Franse eikenhouten vaten. Deze afgemeten rijping geeft diepgang en een fluweelzachte textuur, met respect voor de frisheid en finesse van het fruit, voor een witte wijn die eerder op evenwicht dan op kracht speelt.

Deze wijn onthult tonen van ananas, mango, gele perzik, gekonfijte citroen, witte bloemen, hazelnoot, eikenhout, chocolade en rook. De fijne, frisse neus combineert exotisch fruit en rijpingsnuances. De smaak is fluweelzacht, fris en evenwichtig, gedragen door een zeer goede zuurgraad die naar een elegante afdronk leidt.

De wijnbouw werd ingevoerd door Spaanse kolonisten in de 17e eeuw. In de tweede helft van de 19e eeuw introduceerde een Bask genaamd Pascual Harriague het druivenras Tannat, afkomstig uit Madiran, dat zou uitgroeien tot de iconische druif van het land. Die druif levert volle wijnen met krachtige tannines, die wel verzacht worden door het milde, mediterrane klimaat van Uruguay. In de jaren 1970 ging de Uruguayaanse wijnindustrie zich toeleggen op fijnere wijnen van betere kwaliteit, en binnen 20 jaar wist het land een reputatie op te bouwen die zijn wijnen waardig is.



Uruguay geldt als een van de milieuvriendelijkste landen ter wereld en is bovendien de vierde grootste wijnproducent van Zuid-Amerika. Maar anders dan zijn buren (Chili, Argentinië en zelfs Brazilië) sluit Uruguay nauwer aan bij zijn Europese voorouders, waar kleine landbouwbedrijven de norm zijn. De meeste Uruguayaanse boerderijen zijn piepklein (gemiddeld zo'n vijf hectare) en in familiehanden, vaak al generaties lang. Op die schaal maken de wijnboeren kleine hoeveelheden wijn voor de lokale markt of verkopen ze hun druiven aan een naburige wijnmakerij. In heel Uruguay zijn er bijna 3.500 wijnboeren, maar minder dan 300 wijnmakerijen. Op deze kleine percelen gaat de voorkeur uit naar handwerk, handmatige oogst en lage rendementen. Dit kleine landbouwland heeft nooit op grote schaal kunstmest of insecticiden nodig gehad. De bloeiende vleesindustrie volgt dezelfde normen: hormonen zijn sinds 1968 verboden en vandaag is al het Uruguayaanse rundvlees biologisch en met gras gevoerd. De beste wijngaarden van Uruguay liggen aan de Atlantische kust, in Canelones en Maldonado (waar verkoelende zeebriezen de vochtigheid verminderen), of dicht bij de grens met Argentinië.