Pisano Cisplatino Tannat 2024

Deze cuvée van Pisano ontstaat in Progreso, in het departement Canelones, ten noorden van Montevideo, waar de familie in 1914 haar eerste wijnstokken aanplantte. De nabijheid van de Río de la Plata en de Atlantische Oceaan geeft de wijngaard een gematigd zeeklimaat, zonnig maar verkoeld door de zeebries. De wijnstokken met grasbegroeiing strekken zich uit over weinig zure klei-kalkbodems, het favoriete terrein van de Tannat, de specialiteit van het domein.

De Tannat, een druif afkomstig uit het zuidwesten van Frankrijk en de belangrijkste in de wijngaard, staat bekend om zijn uitzonderlijke rijkdom aan tannines en polyfenolen. Na de gisting rijpt de wijn vier maanden op Franse eikenhouten vaten, een korte passage die de structuur afrondt zonder het fruit te maskeren en het evenwicht tussen kracht en frisheid bewaart.

Deze wijn onthult tonen van pruim, blauwe bes, braam, viooltjes, chocolade, geroosterd brood, peper en een rokerige toets. De smaak is droog, gestructureerd en geconcentreerd, met stevige tannines in evenwicht met een levendige zuurgraad, en een elegante, aanhoudende afdronk met kruidige nuances.

De wijnbouw werd ingevoerd door Spaanse kolonisten in de 17e eeuw. In de tweede helft van de 19e eeuw introduceerde een Bask genaamd Pascual Harriague het druivenras Tannat, afkomstig uit Madiran, dat zou uitgroeien tot de iconische druif van het land. Die druif levert volle wijnen met krachtige tannines, die wel verzacht worden door het milde, mediterrane klimaat van Uruguay. In de jaren 1970 ging de Uruguayaanse wijnindustrie zich toeleggen op fijnere wijnen van betere kwaliteit, en binnen 20 jaar wist het land een reputatie op te bouwen die zijn wijnen waardig is.



Uruguay geldt als een van de milieuvriendelijkste landen ter wereld en is bovendien de vierde grootste wijnproducent van Zuid-Amerika. Maar anders dan zijn buren (Chili, Argentinië en zelfs Brazilië) sluit Uruguay nauwer aan bij zijn Europese voorouders, waar kleine landbouwbedrijven de norm zijn. De meeste Uruguayaanse boerderijen zijn piepklein (gemiddeld zo'n vijf hectare) en in familiehanden, vaak al generaties lang. Op die schaal maken de wijnboeren kleine hoeveelheden wijn voor de lokale markt of verkopen ze hun druiven aan een naburige wijnmakerij. In heel Uruguay zijn er bijna 3.500 wijnboeren, maar minder dan 300 wijnmakerijen. Op deze kleine percelen gaat de voorkeur uit naar handwerk, handmatige oogst en lage rendementen. Dit kleine landbouwland heeft nooit op grote schaal kunstmest of insecticiden nodig gehad. De bloeiende vleesindustrie volgt dezelfde normen: hormonen zijn sinds 1968 verboden en vandaag is al het Uruguayaanse rundvlees biologisch en met gras gevoerd. De beste wijngaarden van Uruguay liggen aan de Atlantische kust, in Canelones en Maldonado (waar verkoelende zeebriezen de vochtigheid verminderen), of dicht bij de grens met Argentinië.