Foravia Langhe Nebbiolo 2023

Het wijndomein Morra Gabriele is het verhaal van Stefano en Gabriele, 2 vrienden die besluiten de wijngaarden van de grootvader van laatstgenoemde over te nemen. Ze bewerken 4,5 hectare, waarvan 3 hectare in Barbaresco, voor een bescheiden productie van 25.000 flessen. De wijnstokken zijn tussen 60 en 70 jaar oud en staan op mergelgrond, in 2 zeer gerenommeerde crus van Barbaresco (Montestefano en Ovello). Hun motto: “Weinig, maar goed!”. Het bedrijf is ontstaan uit de wens om wijnstokken te telen en grote wijnen te maken, dankzij hun passie, hun kennis van wijn en de toepassing van biodynamische wijnbouw. Het snoeien en het werk in de wijngaard volgen het ritme van de maancycli. De enige gebruikte middelen zijn zwavel in kleine doses en koper. Natuurlijke meststoffen van peulvruchten, grassen en mosterdzaad verrijken de bodem en vergroten de biodiversiteit, doordat ze nuttige insecten aantrekken. De filosofie van de 2 vrienden is de natuur zoveel mogelijk haar gang te laten gaan. “Niets doen” kan net zo krachtig zijn als “doen”.

Foravia betekent in het Piëmontese dialect “buiten de gebaande paden”. De wijn werd in 2018 geboren uit de wens en de noodzaak om de klimaatverandering het hoofd te bieden, ten gunste van frissere en elegantere neuzen. Het gaat om een Nebbiolo uit de Langhe, gemaakt met 60% hele trossen, bedekt met geperste most. De gisting verloopt spontaan met wilde gisten. Zodra de gisting is afgelopen, opent Stefano de kuip en worden de nog hele trossen geperst. Na de malolactische gisting rijpt de wijn in gelijke delen in betonnen kuipen en oude barriques gedurende 8 maanden. Deze wijn onthult aroma's van verwelkte bloemen, frambozen, rode kers, gariguette-aardbei, rode bessen, witte peper, bosvruchten en wilde bessen. De smaak is elegant, de tannines zijn fijn en de afdronk is fris en lang.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!