Santa Marie 2020

De Passitaia komt van de heuvels van Gambellara, in de provincie Vicenza, in het hart van Veneto, en wordt gemaakt van Garganega, de emblematische druif van deze regio. De wijnstokken van Montecrocetta en Monte di Mezzo staan op heuvelbodems van basalttuf en vulkanisch materiaal, die de wijn een opmerkelijke persoonlijkheid geven. Het gematigde klimaat van Gambellara, beïnvloed door de omliggende heuvels en bergen, bevordert een langzame en gelijkmatige rijping van de druiven. Dit vulkanische terroir is een bijzonder geschikte omgeving voor geconcentreerde zoete wijnen die toch een mooie frisheid behouden.

De gisting vond plaats in neutrale kuipen en verliep uiterst langzaam, tot het einde van de lente. Vervolgens werd 50 % van de wijn overgebracht naar gebruikte barriques voor een verblijf van 24 tot 36 maanden, zonder bijvullen. De rest van de wijn bleef in een neutrale kuip. In de barriques begint dan een langzaam oxidatief-reductief proces, dat gepaard gaat met een lichte hergisting door de wilde gisten. De wijnen uit de kuip en uit de barriques worden ten slotte geassembleerd voor de botteling.

Deze wijn onthult tonen van acaciahoning, gekonfijt fruit, mirabel, gedroogde mango, gedroogde bloemen, rijpe abrikoos, aangevuld met nuances van vijg, gedroogd fruit en wierook. In de mond is de wijn zoet, vol en royaal, gedragen door een opmerkelijke concentratie aan fruit en restsuikers. Een levendige zuurgraad brengt echter frisheid en houdt de rijkdom van de wijn perfect in evenwicht. De textuur is romig en omhullend, terwijl de zeer lange afdronk de honingachtige, kruidige en licht balsamische tonen verlengt.

Restsuiker: 110 g/l

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!