Il Biologico Cannonau di Sardegna DOC 2020

De Cannonau Il Biologico van Meloni ontstaat in het zuiden van Sardinië, op de boerderij Campu Pirastu in Senorbì, in het hart van de heuvels van de Trexenta, ten noorden van Cagliari. De Cannonau-wijnstokken, de Sardijnse naam voor Grenache Noir, wortelen er in zanderige bodems, op zo'n 300 meter hoogte, in een warm, lichtrijk en winderig mediterraan klimaat. Het huis Meloni, gevestigd in Selargius, vlak bij Cagliari, bewerkt zijn wijngaard al meer dan twintig jaar biologisch.

De rijp geoogste Cannonau-druiven ondergaan eerst een koude maceratie van twee dagen, die kleur en aroma's zachtjes extraheert. Daarna volgt een traditionele maceratie van acht tot tien dagen in roestvrijstalen tanks, op een beheerste temperatuur van 24 tot 26 °C. De wijn komt niet met hout in aanraking, om de zuiverheid van het fruit te bewaren. De biologische aanpak gaat door tot in de aankleding: een kurk op basis van kurk en bijenwas, een etiket gemaakt van druivensteeltjes en -schillen, en lichter gerecycleerd glas.

Deze wijn onthult tonen van zwarte kers, braam, framboos, pruim, mirte, zwarte peper, zoethout en maquis. Onder een diep robijnrode kleur is de neus intens en expressief, met rood en zwart fruit en kruidige, wilde toetsen. In de mond is de wijn vol en gestructureerd, steunend op goed versmolten tannines en sappig fruit, zonder enige zwaarte. De soepele, kruidige afdronk maakt hem een natuurlijke metgezel van de mediterrane keuken.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!