Sake Kenroku Zakura Hiru

Deze sake wordt gemaakt in de prefectuur Ishikawa, in het hart van Kanazawa, en ontstaat in een gematigd maritiem klimaat met sneeuwrijke winters en relatief koele zomers. De rijstvelden profiteren van zuiver water uit de omliggende bergen en van een temperatuurverschil dat een langzame, gelijkmatige rijping van de korrels bevordert. Dit tegelijk vochtige en koele klimaat levert rijst op met een dichte textuur en een zetmeelrijkdom die zich leent voor een precieze gisting, met een delicaat en evenwichtig aromatisch profiel als resultaat.

Deze Junmai Ginjo wordt gemaakt van kwaliteitsrijst die zorgvuldig is gepolijst tot een zetmeelrijke kern overblijft, zoals de Ginjo-stijl vereist. De polijstgraad is erop gericht de aromatische zuiverheid te concentreren en tegelijk de expressie van het terroir van Ishikawa te bewaren. De gisting verloopt bij lage temperatuur met gisten die geselecteerd zijn om fruitige en bloemige tonen tot bloei te laten komen, zonder toevoeging van alcohol, voor een natuurlijke textuur en een authentieke expressie van de rijst.

Deze sake onthult tonen van witte bloemen, knapperige appel en sappige peer, ondersteund door delicate accenten van gekookte rijst en lichte granen. In de mond is de textuur zijdezacht en elegant fluweelzacht, met een beheerste frisheid die de afdronk verlengt. Subtiele nuances van steenvruchten en een vleugje umami geven diepte en harmonie, voor een indruk die tegelijk precies, delicaat en langdurig is.

De geschiedenis van sake in Japan is een verhaal van duizenden jaren, nauw verbonden met de rijstteelt en met shintō-rituelen. Al vanaf de 3e eeuw berustten de eerste rijstfermentaties, bekend als kuchikami no sake, op het kauwen van de korrels door priesteressen, waardoor de enzymen vrijkwamen die nodig zijn om zetmeel in suiker om te zetten. In de loop der tijd maakten vooruitgang in de landbouw en brouwtechnieken uit China het mogelijk de productie te verfijnen, wat leidde tot methoden van meervoudige parallelle fermentatie die wereldwijd uniek zijn. In de Heian-periode wordt sake een centraal onderdeel van keizerlijke en religieuze ceremonies, een symbool van zuiverheid en van de verbondenheid tussen goden en mensen. In de Edo- en Meiji-periode maken betere gisten, het beheersen van het polijsten van rijst en de nationale distributie van sake een volksdrank, verankerd in het dagelijkse en feestelijke leven van Japan. Tegelijkertijd ontstaan er andere gefermenteerde of gedistilleerde dranken, zoals shōchū en awamori, voortgekomen uit zuidelijke terroirs en buitenlandse invloeden. Vandaag blijft sake zichzelf opnieuw uitvinden: als verbinding tussen traditie en moderniteit weerspiegelt hij de diversiteit van klimaten, rijstsoorten en regionale vakkennis, en belichaamt hij tegelijk de gastvrije ziel van Japan.