Gini Scajari Scajari Riserva 2011

In het hart van Veneto verbouwt het wijnhuis Gini, gevestigd in Monteforte d’Alpone, zijn blauwe druiven op de Tenuta Scajari in Campiano, in de heuvels in het oosten van de Valpolicella. De percelen voor de cuvée Scajari liggen op goed geëxposeerde hellingen tussen 400 en 600 meter hoogte, op mineraalrijke bodems. Dit terroir geeft de druiven een langzame, volledige rijping met behoud van natuurlijke frisheid. Het klimaat, met continentale invloeden die getemperd worden door de bries vanaf de Adriatische Zee, bevordert een precieze en respectvolle wijnbouw.

De blauwe druiven van het wijnhuis Gini Scajari worden op volle rijpheid met de hand geoogst, met een strenge selectie in de wijngaard. Na het ontstelen verloopt de alcoholische gisting in kuipen met een verlengde schilmaceratie om kleur, structuur en aromatische complexiteit te extraheren. Vervolgens vindt de malolactische gisting plaats om de tannische structuur soepeler te maken. De rijping gaat lang door op eikenhouten vaten en daarna op fles vóór de verkoop, om de tannines te verfijnen en het profiel van de cuvée Scajari Riserva veel diepgang te geven.

Deze wijn onthult tonen van rijp zwart fruit, morellen en pruim, aangevuld met delicate florale toetsen die aan viooltjes doen denken. Kruidige nuances van peper en zoethout vermengen zich met een fijn houtig register, met accenten van cacao en vanille, en een subtiele minerale dimensie. In de mond is de wijn vol en gestructureerd, gedragen door stevige maar gepolijste tannines, een evenwichtige zuurgraad en een lange afdronk die een indruk van frisheid en elegante diepgang nalaat.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!