Borgogno Barolo Fossati 2013

De Barolo Fossati komt uit de wijngaard Fossati, in de gemeente Barolo, langs het smalle weggetje dat Barolo met La Morra verbindt, in het hart van de Langhe. Dit perceel van ongeveer 3,2 hectare, op het zuidoosten gericht, ligt op licht zanderige kalk- en kleimergel, ontstaan door sedimentatie van de zee die tien miljoen jaar geleden de Povlakte bedekte. Dit relatief jonge, zandrijke terroir levert wijnen met florale en fruitige geuren op.

In 2013, een laat oogstjaar, werd de nebbiolo op 18 oktober geoogst, na een warme herfst die gunstig was voor wijnen met bewaarpotentieel. De gisting duurt ongeveer 12 dagen op gecontroleerde temperatuur, van 22-25 °C bij de start tot 29-30 °C, gevolgd door een maceratie met ondergedompelde hoed van 30 dagen bij 29 °C. Na het aftappen duurt de malolactische gisting 15 dagen. De wijn rijpt vier jaar in foeders van Slavonisch eikenhout van 4.500 liter en daarna een jaar op fles.

Deze wijn onthult tonen van verwelkte roos, kers, framboos, zoethout, teer, tabak, bosgrond en leer. Het rode fruit en de roos herinneren aan de finesse van het zandterroir, terwijl de tertiaire toetsen getuigen van tien jaar evolutie. De smaak, ruim en gestructureerd, steunt op stevige tannines, verfijnd door de lange rijping in foeders, en op een levendige zuurgraad die een lange afdronk met klasse draagt.

Ah, Italië, wat een prachtig hedonistisch land, het land van de Dolce Vita, maar wat is de wijnbouw er moeilijk te doorgronden! De sleutel tot het Italiaanse appellatiesysteem is om het land te zien als een verzameling kleine landen in plaats van één homogeen geheel, want elke regio heeft zijn eigen appellatiesysteem. Toch biedt Italië liefhebbers een enorme verscheidenheid aan wijnen met uiteenlopende, unieke smaken en stijlen, en flessen vol verrassingen en creativiteit. Helaas produceert het land ook grote hoeveelheden zielloze wijnen zonder karakter, die worden verkocht onder hun commercieel meest bruikbare en bekendste naam: Pinot Grigio, Chianti, Valpolicella, Lambrusco, Prosecco en nog veel meer... Maar eerst een beetje geschiedenis: de wijnbouw in Italië gaat terug tot de vroegste oudheid en heeft zijn oorsprong in Griekenland. De Etrusken zouden de wijnstok hebben geïntroduceerd en Griekse immigranten zouden de druivenrassen hebben verbeterd en aangepast; zij noemden het land later “Oenotria”: het land van de wijn. Op het hoogtepunt van het Romeinse Rijk speelde wijn een belangrijke rol in het dagelijks leven, en sommige streken onderscheidden zich toen al door de uitmuntende kwaliteit van hun wijn. De Romeinen plantten ook talloze wijngaarden aan in Europa en lieten zo een onuitwisbaar spoor van hun veroveringen na. Vandaag is Italië de grootste wijnproducent ter wereld, nog vóór Frankrijk. Italië kent drie klimaatzones. De bergen in het noorden hebben een vrij ruw bergklimaat. De vlakte in het “midden van de laars” heeft een landklimaat met koude winters en warme zomers met veel onweer. In het “zuiden van de laars” heerst een mediterraan klimaat met zeer hete en droge zomers, en dan zijn er nog de eilanden Sicilië en Sardinië. Kortom: Italië maakt zeer uiteenlopende wijnen dankzij zijn 200 verschillende druivenrassen, waarvan er veel inheems zijn. Het is een land dat net zo complex is als zijn wijnen, en het verdient het om ontdekt te worden!